EN
JJF flotatieapparatuur is een veelgebruikte, zeer efficiënte flotatiemachine in de moderne mijnbouw, geschikt voor zowel metalen als niet-metaalhoudende mineralenscheiding. De unieke combinatie van rotor en stator zorgt voor een effectieve roering van de pulp en een gelijkmatige verdeling van de bellen, waardoor een hoge selectiviteit en herstel tijdens de flotatie wordt gegarandeerd. De capaciteit van één eenheid is een belangrijke indicator voor de prestaties van flotatiemachines en heeft een directe invloed op de doorvoersnelheid en de economische efficiëntie van de fabriek.
Definitie en beïnvloedende factoren van de capaciteit van één eenheid
De capaciteit van één eenheid verwijst naar de hoeveelheid pulp die een flotatiemachine per tijdseenheid kan verwerken, meestal gemeten in kubieke meter per uur (m³/u) of ton per uur (t/u). Belangrijke factoren die de capaciteit van een enkele eenheid beïnvloeden, zijn onder meer de pulpdichtheid, de gas-vloeistofverhouding, de waaiersnelheid, de pulpviscositeit en de ertskenmerken. Hierbij speelt de pulpdichtheid een cruciale rol, die zowel de verwerkingscapaciteit als de flotatie-efficiëntie aanzienlijk beïnvloedt.
Impact van pulpdichtheid op flotatie-efficiëntie
De pulpdichtheid, doorgaans uitgedrukt als massa- of volumefractie, beïnvloedt de interacties tussen deeltjes en bellen. Een hogere pulpdichtheid vergroot de kans dat minerale deeltjes in botsing komen met bellen, waardoor het herstel wordt verbeterd. Een overmatige pulpdichtheid verhoogt echter de viscositeit, waardoor de stroombaarheid en de efficiëntie van de bel-minerale hechting afnemen. Een lage pulpdichtheid zorgt voor een soepele stroming, maar vermindert de kans op botsingen tussen deeltjes en bellen, waardoor het herstel afneemt. Daarom is de relatie tussen pulpdichtheid en flotatie-efficiëntie niet-lineair, met een optimaal dichtheidsbereik voor de beste prestaties.
Relatie tussen capaciteit van één eenheid en pulpdichtheid in JJF-flotatiemachines
De capaciteit van JJF-flotatiemachines met één eenheid varieert merkbaar met de pulpdichtheid. Naarmate de pulpdichtheid toeneemt, kan de machine binnen een bepaald bereik meer pulp verwerken, wat een licht stijgende trend laat zien. Een matige pulpdichtheid verbetert de efficiëntie van het contact tussen bellen en mineralen zonder significante stromingsweerstand te veroorzaken.
Wanneer de pulpdichtheid de ontwerplimiet van de machine overschrijdt, neemt de capaciteit van één eenheid af. Pulp met hoge dichtheid verhindert dat de waaier voldoende energie door de pulp heen levert, waardoor dode zones ontstaan en de efficiëntie van de aanhechting van bellenmineralen wordt verminderd. Bovendien verhoogt pulp met een hoge dichtheid de pomp- en circulatiebelasting, waardoor de slijtage van waaiers, stators en het machinelichaam wordt versneld, wat de levensduur van de apparatuur kan verkorten.
Bij zeer lage pulpdichtheden is de capaciteit van één eenheid ook beperkt. De schaarse deeltjesverdeling vermindert de totale hoeveelheid gewonnen mineraal per tijdseenheid, ondanks een soepele stroming, wat resulteert in een lagere verwerkingsefficiëntie. Een goede controle van de pulpdichtheid is daarom essentieel voor het behoud van een goede werking van JJF-flotatiemachines.
Praktische optimalisatie van de pulpdichtheid
In de praktijk wordt de pulpdichtheid aangepast op basis van ertskenmerken en procesvereisten om te passen bij de optimale capaciteit van de flotatiemachine. Voor JJF-flotatieapparatuur wordt de optimale capaciteit van één eenheid doorgaans bereikt bij gemiddelde pulpdichtheden. Laboratoriumtests of numerieke simulaties helpen bij het bepalen van het optimale dichtheidsbereik, waardoor de doorvoer wordt gemaximaliseerd met behoud van een hoog herstel.
Stabiliteit van de pulpdichtheid is net zo belangrijk. Variaties in ertskwaliteit, toevoersnelheid en watertoevoeging kunnen de dichtheid tijdens bedrijf beïnvloeden. Geautomatiseerde controlesystemen die de pulpdichtheid monitoren en de voedingspompen en de watertoevoeging aanpassen, zorgen ervoor dat de machine binnen het optimale bereik werkt, waardoor de capaciteit van één unit wordt verbeterd en tegelijkertijd het energieverbruik en de slijtage van de apparatuur worden geminimaliseerd.
